Sprova e dy roberve para nje udheheqesi

Tregohet se kishte qene nje mbret (apo Padishah) i cili kishte ble dy rober. Mbreti kishte deshire te mesonte se cfare lloj njerezish jane. Keshtu ai thirri te parin ne takim dhe filloj te bisedoj me te. Robi i pare filloj ti kthej pergjigje shume domethenese dhe te mencura. Mbreti u gezua shume  dhe vendosi qe te thirre edhe robin e dyte. Kur u paraqit robi i dyte te cilit i vinte era e gojes per aryse te lodhjes dhe semundjes. Pamja e pare linte per te deshiruar por mbreti vendosi qe te bisedoj edhe me kete qe te mesonte se cfare robi eshte. Duke i kerkuar qe te largohet pak , mbreti  tha:
-Separi te gjemje sherim per gojen tende pasi sic duket je i semur dhe ne kemi mjek te njohur e te mire. Nuk na ka hije qe tju lejme keshtu e tju nencmojme. Ulu ketu dhe trego ndonje gje apo histori qe te te kuptojme se kush je.
Ne keto momente mbreti kthehet tek robi i pare dhe i thote:
-Ti shko dhe pastroju.
Pasi iku, mbreti iu drejtua robit te dyte , te cilin deshironte qe te fliste. Mbreti i thote robit te dyte:
-Shoku yt me the gjera te keqia per ty. Po te shikoj se ti nuk je ashtu. Po kuptoj se shoku yt ka dasht qe ti te mos paraqitesh i mire para meje (apo ka dasht te na ftohte mes meje dhe teje) Po ti, cfare do thuash per te?

Robi i dyte i thote: Nuk mund ta paragjykoj shokun tim per ato qe ka thene, perkundrazi  duke u nisur nga ajo qe me treguat, mendoj se kam shume gjera te keqia per te cilat duhet te perpiqem qe ti rregulloj. O mbret! Ndoshta ai ka shikuar mangesi te une te cilat une nuk i di !
Mbreti i thote: Mire atehere, me trego edhe ti magesit e shokut tend ashtu sic mi tregoj ai mangesit e tua.

Robi i dyte i thote: Mbreti im! Ai eshte shok i mir per mua. Besimi im (islami) nuk me lejon qe ti permend mangesit e tjeterit. Prandaj un mund tju them se mangesit e tij nuk jane mangesi por virtyt. Ai eshte shemubull ne dashuri, besnikeri ndaj njerezve. Eshte i drejte i zgjuar dhe shok i mir, po ashtu eshte edhe bujar i madh dhe ndihmon te varferit. Eshte aq bujuar sa mund te jap edhe shpirtin per te ndihmuar nevojtarin. Dhe robi i dyte vazhdon te flas vec se fjale te mira.
Kur e degjoj mbreti keto, i tha: Mos e lavdero kaq shume sepse pastaj une mund tju ve ne prove e ti do turperohesh.
Robi i dyte tha: Jo nuk e lavderova shume. Thash ato qe di.

Ne keto momente vjen robi i pare. Mbreti i thote robit te pare: Me shendet arrin miresin , por sa mir do te ishte sikur te mos kishe te keqijat qe me tregoj shoku yt per ju.
Robi i pare i thote mbretit: Me trego cfare ka thene per mua!

Mbreti i thote: me tha se je hiprokit. Me tha se ti ne pamjen e jashtme je i bukur , ndersa ne te vertet je i keq.
Teksa robi i pare po degjonte keto fjale nga mbreti filloj ti shtohej zemerimi kunder shokut te tij, aq u zemeruar sa filloj te ofendoj shokun e tij duke the: Ishe mik per mua, por gojen e kishte te prishur. Shume here hante gjera te pa pasterta si nje qen endacak. Dhe filloj duke fol shume, aq shume saqe nxori ne pah se cfare njeriu ishte. Kur arriti kulmin e fjaleve te keqia per shokun e tij, mbreti duke i vendosur doren ne goje i thote: Mjaft! Mbreti ju drejtua qe te dyve duke u thene:

-Per shkak te sproves qe ju vura, arrita te dalloj ndryshimin mes jush. Mbreti i thote robit te pare: Era e gojes se shokut tend i vjen per shkak te nje semundje , por ty te eshte prishur shpirti e zemra.
O ti njeri qe te eshte prishur shpirti qendro larg te keqes. Shoku yt do te jete udheheqesi yt ndersa ti do besh ate qe do te thote ai, madje meso nga edukata dhe njerezilleku i tij. Lere paragjykimin dhe zilin. Me kete sjellje qe tregove, je nje njeri i padeshiruar dhe i paafte. Me keto sjellje e paragjykime ti nuk mund te shkosh gjekundi.

Robi qe foli mir per shokun e tij, fitoj miresit e fjales se mire duke u bere drejtues , ndersa tjetri per shkak te fjales se keqe, zemres se lig nuk fitoj sikurse shoku i tij.

Pergatiti
Gezim KOPANI